ਸ਼੍ਰੀ ਕੁਨਾਲ ਕਸ਼ਯਪ ਵੱਲੋਂ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੈਮੀਕੰਡਕਟਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੈਬ (fab) ਅਤੇ ਏਟੀਐੱਮਪੀ (ATMP) ਸਮਰੱਥਾ ਰਾਹੀਂ
ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਇਰਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਖੁੰਝਾ
ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰਣਨੀਤਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇੱਕ ਫੈਬ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਦਾ
ਨਿਰੰਤਰ ਖਪਤਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਿਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ, ਉੱਕਰਨਾ (etch), ਲਿਥੋਗ੍ਰਾਫ਼ੀ, ਸੀਐੱਮਪੀ, ਕਲੀਨਿੰਗ ਅਤੇ
ਡੋਪਿੰਗ ਪੜਾਅ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ-ਗ੍ਰੇਡ ਪ੍ਰੋਸੈੱਸ ਗੈਸਾਂ (ਬਲਕ ਅਤੇ ਸਪੈਸ਼ੇਲਿਟੀ, ਡੋਪੈਂਟ ਅਤੇ
ਉੱਕਰਨਾ ਗੈਸਾਂ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 5N–6N ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ), ਵੈੱਟ ਕੈਮੀਕਲਜ਼ (ਸਲਫਿਊਰਿਕ-
ਪੈਰੋਕਸਾਈਡ ਅਤੇ ਅਮੋਨੀਆ-ਪੈਰੋਕਸਾਈਡ ਕਲੀਨਜ਼, ਐੱਚਐੱਫ), ਸੀਐੱਮਪੀ ਸਲਰੀਜ਼ (CMP slurries),
ਫੋਟੋਰੇਸਿਸਟਸ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਸਬਸਟਰੇਟਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੁਕ ਧਾਤੂ ਅਤੇ ਕਣ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਲਈ
ਪਾਰਟਸ-ਪ੍ਰਤੀ-ਬਿਲੀਅਨ ਜਾਂ -ਟ੍ਰਿਲੀਅਨ ਵਿੱਚ ਗੰਦਗੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ
ਮਾਮੂਲੀ ਜਿਹਾ ਫ਼ਰਕ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਰੰਤ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤੱਖ ਖ਼ਰਾਬੀ ਨਾ ਦਿਖਾਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਯੀਲਡ ਡ੍ਰਿਫਟ
(ਉਤਪਾਦਨ ਦਰ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ) ਜਾਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵਜੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ
ਰਣਨੀਤਕ ਤੱਥ ਦੇ ਅਧੀਨ ਤਕਨੀਕੀ ਹਕੀਕਤ ਹੈ।
ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਲਈ ਸਪੈਸ਼ੇਲਿਟੀ ਕੈਮੀਕਲ ਦਰਾਮਦ ਨਿਰਭਰਤਾ
85 ਫ਼ੀਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਰਣਨੀਤਕ
ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਰਿਪੱਕ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ
ਸਾਧਨ ਨਿਰੰਤਰ ਖਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਰੀਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਦਲੇ ਨਹੀਂ
ਜਾ ਸਕਦੇ। ਕੋਈ ਫੈਸਿਲਿਟੀ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਣ 'ਤੇ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਡਾਊਨਟਾਈਮ
ਨੂੰ ਝੱਲੇ ਬਿਨਾਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਗੈਸ ਜਾਂ ਸਲਰੀ ਸਪਲਾਇਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ
ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਹੈ ਜੋ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਦੀ ਨਾਜ਼ੁਕਤਾ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੈਮੀਕੌਨ 2.0 ਦੀ ਬਣਤਰ ਉਪਕਰਣਾਂ,
ਸਪੈਸ਼ੇਲਿਟੀ ਕੈਮੀਕਲਜ਼, ਉਦਯੋਗਿਕ ਗੈਸਾਂ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਥੰਮ੍ਹ ਬਣਾ ਕੇ ਇਸ ਪਾੜੇ
ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਸ਼ਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਇਨਪੁਟ
ਵਜੋਂ ਵੇਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਸ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਜੋਂ ਲੈਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੁਚੇਤ
ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੈਮੀਕੰਡਕਟਰ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਢਾਂਚਾਗਤ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ
ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਸੈਕਟਰ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਅਸਲ ਲਚਕੀਲੇਪਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਸਾਰੀ ਦਰਾਮਦ ਨਿਰਭਰਤਾ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨਾ ਬਰਾਬਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਐਡਵਾਂਸਡ ਲਿਥੋਗ੍ਰਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਫਰੰਟ-
ਐਂਡ ਪੂੰਜੀ ਉਪਕਰਣ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਸੰਚਿਤ ਆਈਪੀ (IP) ਅਤੇ ਕੁਝ ਗਲੋਬਲ ਸਪਲਾਇਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ,
ਜਿੱਥੇ ਲੀਡਿੰਗ-ਐਜ ਨੋਡਸ 'ਤੇ ਨੇੜਲੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦਾਖ਼ਲਾ ਅਸਲੀਅਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮਟੀਰੀਅਲਜ਼ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕੈਮਿਸਟਰੀ, ਗੰਦਗੀ ਕੰਟਰੋਲ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਣ
ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਸਕੇਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਮਲਕੀਅਤੀ ਟੂਲ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਰਾਹੀਂ। ਬਲਕ ਅਤੇ ਫਾਈਨ
ਕੈਮੀਕਲਜ਼, ਫਾਰਮਾਸਿਊਟੀਕਲ-ਗ੍ਰੇਡ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਣ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਗੈਸ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ
ਮੌਜੂਦਾ ਆਧਾਰ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤਕਨੀਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਦਯੋਗਿਕ-ਗ੍ਰੇਡ ਤੋਂ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ-ਗ੍ਰੇਡ
ਉਤਪਾਦਨ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਅਲਟਰਾ-ਕਲੀਨ ਲਾਈਨਾਂ, ਧਾਤੂ-ਮੁਕਤ ਹੈਂਡਲਿੰਗ, ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਕਣ
ਨਿਗਰਾਨੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਭਾਰਤੀ ਕੈਮੀਕਲ ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਕੋਲ ਢੁਕਵਾਂ ਤਜਰਬਾ ਨਹੀਂ
ਹੈ। ਇਹ ਅੰਤਰ ਨੀਤੀ ਲਈ ਅਹਿਮ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸੀਮਤ ਸਰੋਤ ਉੱਥੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ
ਭਾਰਤ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੁਹਾਰਤ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਹਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡੇ ਜਾਣ। ਕੁਝ ਤਕਨੀਕੀ ਪਾੜੇ ਇੰਨੇ ਚੌੜੇ
ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਬਾਕੀ ਅਜਿਹੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ
ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਇਨਪੁਟਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਠੋਸ ਦਲੀਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਰਤ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰਫ਼
ਕੁਝ ਹੀ ਸਪਲਾਇਰਾਂ ਤੋਂ ਖ਼ਰੀਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਗੈਸਾਂ, ਵੈੱਟ ਕੈਮੀਕਲਜ਼, ਸਲਰੀਜ਼ ਅਤੇ ਐਚੈਂਟਸ।
ਸਬਸਟਰੇਟਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰੀਕਰਸਰਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਲਾਗਤ ਵੀ ਘੱਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ,
ਇੱਥੇ ਖ਼ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹਰ ਰੁਪਿਆ ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜੋਖ਼ਮ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ-ਗ੍ਰੇਡ
ਸਮੱਗਰੀ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਸ਼ਨ ਅਧੀਨ ਘਰੇਲੂ ਕੈਮੀਕਲ-ਉਦਯੋਗ ਦੀਆਂ ਹਾਲੀਆ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀਆਂ ਅੱਗੇ
ਵਧਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਰਗਰ ਨਮੂਨਾ ਹਨ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦਾਖ਼ਲੇ ਲਈ ਥਾਂ
ਛੱਡਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਥਾਨਕ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਬੇਸ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਥਾਪਿਤ ਗਲੋਬਲ
ਮਟੀਰੀਅਲਜ਼ ਲੀਡਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਉੱਦਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ-ਗ੍ਰੇਡ ਸਮਰੱਥਾ
ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਕੈਮੀਕਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਕੰਪਨੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਹੋਵੇ। ਦੋਵੇਂ ਰਸਤੇ ਵਾਜਬ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪੂਰਕ ਹਨ। ਜੇ.ਵੀ. ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਫੈਬ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ
ਤੇਜ਼ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਸੁਤੰਤਰ ਘਰੇਲੂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਉਹ ਡੂੰਘਾ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਮਰੱਥਾ
ਆਧਾਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਸੈਕਟਰ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ। ਸੈਮੀਕੌਨ 2.0 ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ
ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸੱਦੇ ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੁਕਾਵਟ ਵਜੋਂ ਸਮਝੋ। ਫੈਬ
ਸਖ਼ਤ ਗੰਦਗੀ ਅਤੇ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੰਕੜਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਟੈਸਟਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ
ਸਪਲਾਇਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਯੋਗ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਕਈ ਤਿਮਾਹੀਆਂ ਤੱਕ ਫੈਲਦੇ ਹਨ। ਘਰੇਲੂ ਦਾਖ਼ਲਾ ਕਰਨ
ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਟੈਸਟਿੰਗ
ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੋਕਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ
ਕਾਰਕ ਅਕਸਰ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਸਮਰੱਥਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਿਰਮਾਣ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ। ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਉਪਕਰਣ
ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਯੀਲਡ ਅਤੇ ਨੁਕਸ-ਘਣਤਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ
ਡਾਊਨਸਟ੍ਰੀਮ ਫੈਬ ਅਤੇ ਓਸੈਟ (OSAT) ਆਫ਼ਟੇਕ ਵਚਨਬੱਧਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰੇਲੂ ਸਪਲਾਇਰਾਂ ਦਾ ਸੁਚੇਤ
ਤਾਲਮੇਲ ਬਣਾਉਣਾ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮਰੱਥਾ ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਭਰੋਸੇਯੋਗ, ਕੁਆਲੀਫਾਈਡ ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਉਸ
ਨਤੀਜੇ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਫੈਬ ਅਤੇ ਏ.ਟੀ.ਐੱਮ.ਪੀ. ਨਿਵੇਸ਼ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹ ਮੁੱਖ ਮੰਗ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ
ਮਟੀਰੀਅਲਜ਼ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਸੈਮੀਕੰਡਕਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਣਨੀਤਕ
ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ
ਇਨਪੁਟਸ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਵਿਭਿੰਨ ਬਣਾ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੈਮੀਕੌਨ 2.0 ਦਾ ਮਟੀਰੀਅਲਜ਼
ਥੰਮ੍ਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਨੀਤੀਗਤ ਸਾਧਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ
ਸਫ਼ਲਤਾ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਕੰਪਨੀਆਂ (ਸਾਂਝੇ ਉੱਦਮ ਰਾਹੀਂ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਲੋਬਲ ਪ੍ਰਮੁੱਖ
ਕੰਪਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਘਰੇਲੂ ਖਿਡਾਰੀ) ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਅਸਲ
ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਪੀਏ? ਐਲਾਨੀਆਂ ਗਈਆਂ ਨਵੀਆਂ
ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ। ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਸਲ ਅੰਕੜਾ ਵਧੇਰੇ ਸਰਲ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਭਾਰਤੀ ਫੈਬ ਪੂਰੀ
ਸਮਰੱਥਾ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ ਕਿੰਨੀ ਸਮੱਗਰੀ ਘਰੇਲੂ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ
ਅਤੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੁਆਲੀਫਾਈਡ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕੋ ਅੰਕੜਾ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਣ ਅਤੇ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕਠਿਨ
ਤਕਨੀਕੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਣਨੀਤਕ ਟੀਚੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੈਮੀਕੰਡਕਟਰ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਵਿੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ
ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗਾ।
(ਲੇਖਕ ਆਈਐੱਸਐੱਮ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਸੂਚਨਾ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਮੰਤਰਾਲੇ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵਿਖੇ ਚੀਫ਼
ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਅਫ਼ਸਰ, ਡਿਸਪਲੇਅ ਐਂਡ ਮਟੀਰੀਅਲਜ਼ ਹਨ)
